Zondagsrust

In zes dagen schiep god de wereld, nu moet ook ik zeggen, als je dat in zes dagen kan en doet, dan is een dagje rust best op zijn plaats. Dus op zondag nam hij een dagje vrij.

Dat we sindsdien eigenlijk niets meer van hem vernomen hebben, hooguit nog wat strapatsen van zijn zoon en toen niet meer, daar hebben we het nu even niet over.

Echter, waar we het wel over hebben, is dat het christendom hier aan vasthoudt. De zevende dag, wordt er gerust. Niet gewerkt, geen huishouden (extremere vormen van geloof) en ook zeker niet gewinkeld.

Nu heeft elk geloof een beetje een raar trekje, namelijk ze (en nu globaliseer ik) gunnen zichzelf iets, en een niet- en/of anders-gelovige niets.

Nu is dat, als je er over nadenkt wel wat apart, God predikt barmhartigheid, saamhorigheid en vriendschap. Echter predikt God ook dat ieder mens moet leven naar de regels van “het” geloof en zo niet dan moet je voor God zelf verschijnen om dat maar eens even uit te gaan leggen. Nu is dit natuurlijk niet alleen bij de christenen zo, maar bij bijna elk geloof. Grootste moderne voorbeeld is het moslimgeloof. Kijk naar de fundamentalisten en extremisten daar en zie eens wat ze je allemaal toewensen als je niet in hun God geloofd en je volgens de daarbij behorende leefregels leeft.

Natuurlijk is het zo dat de massa van de gelovigen gematigd is, de massa heeft zo iets van, “zolang je mij in mijn waarde laat, laat ik jou ook in je waarde”. Dit is een respectabel standpunt en ik persoonlijk ben het ook helemaal met die mentaliteit eens. Echter, het heeft voor het christendom decennia geduurd voordat de massa zover was en voor sommige andere geloven is de massa nog lang niet zover. Maar dit zijn ook nooit de mensen die je hoort en/of ziet. Op de televisie, de radio en ook het kabinet hoor je de minder gematigde tot de zelfs extremistische en fundamentalistische gelovige.

En deze proberen je ook nog steeds hun leefregels op te dringen….

Nu ben ik niet gelovig in de zin dat ik een keuze uit het bestaande aanbod van geloven kan maken. Ik heb een joodse achtergrond maar ben niet zo opgevoed en zie mezelf ook niet als een echte jood. Ik geloof ook wel dat er iets is, maar ik ben er van overtuigd dat , datgene dat er is en waar we (en dat hoop ik dan maar) door beoordeeld zullen worden wanneer onze tijd op dit stukje rots voorbij is, niet zal gaan kijken naar of je bepaalde leefregels hebt gehanteerd en deze bij je naasten hebt opgedrongen, maar zal kijken naar je houding, hoe je geleefd hebt, of je je goed en eerlijk gedragen hebt tegenover je naasten en of je een goed mens in zijn geheel bent geweest.

Waar ik in dit hele verhaal nu eigenlijk naar toe wil, beste christenen, dat jullie op zondag niet willen winkelen, verplicht niemand jullie, dat jullie meteen ook eisen dat de winkels dan maar dicht blijven, zegt meer over jullie “kracht” om te doen wat jullie voor je geloof nodig achten, dan over de noodzaak hiervan. De anders gelovigen en niet gelovigen, mogen, door jullie kortzichtige bemoeienis ook niet op een zondag hun boodschappen doen? De student(e) die met moeite zijn/haar geld voor zijn opleiding bij elkaar weet te sprokkelen mag op zondag niet werken?

Samen moeten we op deze wereld leven, gun mij en de niet- en/of anders-gelovigen dan ook de mogelijkheid om op zondag iets meer te doen dan “te rusten”, we gunnen het jullie ook om op zondag de kerkbel te luiden….